نگاهي گذرا به جايگاه زبان و ادبيات فارسي در مقطع متوسطه

 

 

موضوع : نگاهي گذرا به جايگاه زبان و ادبيات فارسي در مقطع متوسطه

 

نويسنده : عبدالغفور سليمي  (كارشناس ارشد ادبيات فارسي و سرگروه زبان و ادبيات فارسي شهرستان خواف )

 

                به نام آن كه جان را فكرت آموخت         چراغ دل به نور جان برافروخت

 

       زبان و ادبيات فارسي از جمله ي ريشه دار ترين و غني ترين فرهنگ هاي موجود در جهان است . آن چه در طول تاريخ  و در پيشگاه ملت ها باعث سربلندي ايرانيان شده همانا فرهنگ ، ادب و انديشه ي آن‌هاست .

     زبان فارسي ريشه اي كهن در تاريخ بشريت دارد و همواره از آزمايش هاي دوران هاي متفاوت پيروز و سرفراز بيرون آمده است . تا جايي كه آوازه ي ادبيات فارسي زماني تا بنگاله و كاشغر و بعلبك گوش‌ها را نوازش مي داد و دل ها را به دست مي آورد .

        روزگاري جاذبه ي اين دُر دري تا آن جا بود كه كساني هم چون : نيكلسن ، ادوارد براون ، ژيلبرلازار ، ژكوفسكي ، برتلس ، يان ريپكا ، و صدها دانشمند ديگر را از سرتا سر جهان به خوشه چيني ادب فارسي به اين سرزمين مي كشاند و هنوز هم در گوشه و كنار جهان هر جا سخني از انديشه اي است و كلاس درس و بحثي برپاست ، بلند نظري فردوسي ، وسعت انديشه ي مولانا ، رندي حافظ ، انسان دوستي سعدي ، امانت داري بيهقي و ... زمزمه اي است كه  « جمعه به مكتب آورد طفل گريز پاي را » .  

   

ادامه نوشته

ایران وایرانی از دیدگاه علامه اقبال

          داناي راز از ايران و ايراني باز مي گويد .

                             خوش بيا اي نكته سنج خاوري          اي كه مي زيبد ز تو  حرف دري

                             محرم رازيم با ما راز گــــوي           آنچه مي داني ز ايران بازگــوي

 

   زبان فارسي در شبه قاره ي هند و پاكستان

     شبه قاره ي هند و پاكستان پس از يورش سلطان محمود غزنوي در اواخر سده ي چهارم قمري و سپس دوره ي غوريان در قرن هفتم از كانون هاي مهم ادب فارسي به شمار مي رفت اما اين زبان همگام با عروج سلطنت بابري مراحل بالندگي خود را پيمود . پادشاهان بابري ادب فارسي را پشتيباني كردند و بسياري از سخنوران به شبه قاره ي هند كوچيدند چنان كه امين احمد رازي نوشته : « چندان خوبي كه در آن ديار (هندوستان ) است در هيچ مملكتي نيست . »  از عبدالله بن عبدالسلام نقل است كه شادي را ده جز آفريده اند ، نه جزء آن  را به هندوستان و يك جز را به باقي جهان داده اند . ( رازي ، امين احمد ، هفت اقليم ، به كوشش جواد فاضل ، كتاب فروشي علي اكبر علمي ، ج 1 ، ص 381 )

     آثار فارسي كه در شبه قاره ي هند پديد آمد خود حكايت از همبستگي فرهنگي ايران و شبه قاره ي هند دارد و اهميتشان چنان است كه بدون آن ها تاريخ ادب فارسي كامل نمي شود . پس بر ماست كه اين آثار ارزشمند را ارج نهيم .

        به چشم كم منگر عاشقان صادق را      كه اين شكسته بهايان متاع قافله اند . (اقبال )

    

ادامه نوشته